Vandaag, woensdag 15 april, is de Landelijke Monitor Discriminatiecijfers 2025 gepresenteerd. Deze monitor is uitgevoerd in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en het Ministerie van Justitie en Veiligheid en biedt inzicht in het aantal discriminatiemeldingen en -registraties bij officiële instanties, zoals Politie Nederland en Discriminatie.nl. Daarmee zijn de cijfers een belangrijke graadmeter voor de staat van de gelijke behandeling in onze samenleving. Uit de cijfers blijkt dat (hier nieuwe cijfers en inzichten noemen). Dat de meldingen bij de Kinderombudsman ruim zijn verdubbeld is ook zeer zorgwekkend. Discriminatie die kinderen treft, raakt niet alleen het hier en nu, maar werkt door in de toekomst.
Tijdens de presentatie gaf dr. Joyce Sylvester, voorzitter van de Staatscommissie tegen Discriminatie en Racisme, haar reflectie op de cijfers. “Artikel 1 Grondwet is helder. Iedereen die zich in Nederland bevindt wordt in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie, op welke grond dan ook, is niet toegestaan. De cijfers over 2025 laten zien dat die norm op veel plekken nog niet wordt waargemaakt. Discriminatie raakt mensen op uiteenlopende gronden, op alle terreinen van het leven. Direct of indirect hebben we er allemaal mee te maken: als het ons zelf overkomt, als het onze ouders, kinderen, collega's of buren raakt, of als we getuige zijn van discriminatie. De cijfers over 2025 bevestigen dit beeld, en voegen daar iets aan toe: ze maken zichtbaar hoe massaal mensen zich tegenwoordig laten horen wanneer zij discriminatie ervaren of waarnemen. Die bereidheid om te melden is wat mij betreft het belangrijkste vertrekpunt voor deze reflectie.”
“Wat de cijfers en bevindingen samen duidelijk maken, is dat we te maken hebben met een zorgelijke ontwikkeling die verweven is met het politieke en maatschappelijke klimaat. Discriminerende uitingen worden gevoed, herhaald en genormaliseerd in een publiek debat waarin grenzen te vaak onduidelijk blijven of bewust worden opgerekt. Juist daarom rust op politici, bewindspersonen, publieke rolmodellen, redacties en sociale media een zware verantwoordelijkheid om wél te normeren. Wie de macht heeft om grenzen te stellen en zwijgt wanneer mensen worden gediscrimineerd op grond van wie zij zijn, draagt bij aan het in stand houden van die werkelijkheid. Tegelijk verdienen meldpunten en hun cijfers een serieuze positie. Zij vormen een onmisbare bron van inzicht en een noodzakelijke vorm van erkenning en bescherming voor mensen die discriminatie ervaren.”
Download en lees de volledige bijdrage van dr. Joyce Sylvester hieronder.